Μέλλον της Γενιάς: μια οικογένεια, ένας αιώνας είναι ένας μνημειώδης κύκλος πορτρέτων που ανιχνεύει την οδύσσεια της οικογένειας του γλύπτη George Petrides. Από την ιστορική ρήξη του 1922 στην υπόσχεση του μέλλοντος, το έργο αναδεικνύει τον εκπατρισμό, την ανθεκτικότητα και την ηθική μεταβίβαση ανά τους αιώνες.

Ένα Οικολογικά Υπεύθυνο και Κυκλικό Γλυπτό Αυτό το έργο εντάσσεται αποφασιστικά σε μια προσέγγιση βιώσιμης τέχνης, συνδυάζοντας την κλασική κληρονομιά με την οικολογική καινοτομία. Κάθε γλυπτό ξεκινά με παραδοσιακή μοντελοποίηση σε πηλό, ακολουθούμενη από τρισδιάστατη (3D) σάρωση, για να αναδημιουργηθεί σε PETG από ανακυκλωμένα ιατρικά απόβλητα. Αυτή η επιλογή κυκλικής οικονομίας απηχεί τον ίδιο τον σκοπό του έργου: τη μετατροπή του απορριφθέντος υλικού σε διαρκή ομορφιά, ακριβώς όπως η εξορία μετουσιώνεται σε αξιοπρέπεια. Το σύνολο ολοκληρώνεται στο χέρι με μέταλλα και πατίνες για ένα αρχειακό φινίρισμα.

Σχεδιασμένα με πρότυπο πέντε μέλη της οικογένειας και αρθρωμένα γύρω από πέντε αρχέτυπα — τη Γιαγιά (Η Ρίζα), τη Μητέρα (Το Καταφύγιο), τον Πατέρα (Ο Πλοηγός), τον Εαυτό (Το Χωνευτήρι) και την Κόρη (Η Σπίθα) — τα υπερμεγέθη μπούστα και τα βίντεο που τα συνοδεύουν εξερευνούν σημαντικές θεματικές:

• —
  Αξιοπρέπεια της μετανάστευσης. Αγκυροβολημένος στην τραγωδία του 1922, ο κύκλος εξανθρωπίζει την εξορία, μετατρέποντας τον εκπατρισμό σε μια παγκόσμια αφήγηση ανασυγκρότησης.
• —
  Ισότητα των φύλων. Η Ρίζα και Το Καταφύγιο εξυμνούν τον αόρατο αλλά ζωτικό ρόλο των γυναικών ως φυλάκων του σπιτικού και της ηθικής συνέχειας απέναντι στις αντιξοότητες.
• —
  Κοινωνικός μετασχηματισμός. Το έργο ανιχνεύει την προσαρμογή μιας γενιάς σε πέντε γενεές, εξερευνώντας τον διαρκή επαναπροσδιορισμό της ταυτότητας μεταξύ πατρίδας και διασποράς.
• —
  Πολιτισμός και υγεία. Το Χωνευτήρι εικονογραφεί τη δύναμη της τέχνης να κατονομάζει τα φαντάσματα του παρελθόντος και να μετουσιώνει το διαγενεακό τραύμα σε ζωτική δύναμη.
• —
  Παιδεία του μέλλοντος. Ο κύκλος κορυφώνεται με Η Σπίθα, σύμβολο μιας νεολαίας που μας καλεί να γίνουμε «καλοί πρόγονοι», κληροδοτώντας μια παρακαταθήκη ειρήνης αντί για το βάρος της ιστορίας.