Η Διαγενεακή Οδύσσεια
Τα πέντε γλυπτά
Αυτή η αφήγηση διατρέχει έναν αιώνα οικογενειακής ιστορίας, αγκυροβολημένη αρχικά στην αμετάβλητη αξιοπρέπεια της Ρίζας, το θεμέλιο της μνήμης μας. Προστατεύεται από την απαλότητα του Καταφυγίου, το οποίο διαφυλάσσει την εσωτερικότητα του σπιτικού, ενώ ο Πλοηγός επιβάλλει το όραμά του για να χαράξει μια κυρίαρχη πορεία μέσα στο άγνωστο. Στο κέντρο του κύκλου στέκεται το Χωνευτήρι, όπου το συσσωρευμένο βάρος του τραύματος γίνεται αποδεκτό και μετουσιώνεται μέσα από μια έντονη εσωτερική αλχημεία. Αυτός ο εξαγνισμός απελευθερώνει το μέλλον, επιτρέποντας στη Σπίθα να αναδυθεί όχι ως βάρος, αλλά ως μια φωτεινή υπόσχεση αναγέννησης.